De Nederlands Gereformeerde Kerken (NGK) vormen een van de kleinere kerkformaties in ons land. Ze tellen 92 kerken met 79 dienstdoende predikanten. Het aantal leden bedraagt ruim 31.000, van wie 20.000 belijdende leden. De NGK staan op de basis van Gods Woord en de belijdenis van de kerk van alle eeuwen. Op die basis proberen ze voor vandaag vorm te geven aan de roeping om kerk te zijn, midden in de wereld.
Zoals de naam al aangeeft, hebben de Nederlands Gereformeerde Kerken (NGK) een gereformeerde signatuur, wat betekent dat zij staan in de traditie van de kerken die ontstaan zijn uit de Reformatie in de 16e eeuw. In de loop van de kerkgeschiedenis is de kerk die uit die Reformatie ontstond verschillende keren gesplitst. Een tamelijke recente splitsing leidde tot het ontstaan van de Nederlands Gereformeerde Kerken. Onze kerken baseren zich op Gods Woord en de gereformeerde belijdenis. Zoals het Voorwoord van het Akkoord van Kerkelijk Samenleven zegt: Zij verklaren in dat belijden van de waarheid van de Heilige Schrift, zoals in de formulieren van de oude Christelijke Kerk en in de Drie Formulieren van Enigheid is uitgedrukt, haar eenheid en de grond van haar samengaan te vinden. Om het kerkelijk leven van de Nederlands Gereformeerde Kerken te begrijpen, is het van belang de geschiedenis van deze kerken te kennen. De Nederlands Gereformeerde Kerken zijn niet ontstaan omdat binnen deze kerken het geloof op een bepaalde specifieke manier onder woorden werd gebracht. In ieder geval niet in die zin, dat er een bepaalde visie of theologie is waarvan men kan zeggen: Dat is nou een specifiek Nederlands Gereformeerde manier van geloven. Het is eerder zo dat we als kerken zijn ontstaan vanuit een negatief gegeven; om verschillende redenen waren we niet langer welkom in de Vrijgemaakte Kerken. De redenen konden van persoon tot persoon verschillen.